Tuchtrecht

Het medische tuchtrecht is eigenlijk een soort rechtspraak waarbij een speciale instantie (het tuchtcollege) beoordeelt of een arts of andere hulpverlener volgens de voor hem geldende professionele standaard heeft gewerkt. Artsen, tandartsen, GGZ-psychologen, psychotherapeuten, fysiotherapeuten, verloskundigen en verpleegkundigen zijn onderworpen aan tuchtrechtspraak.

U kunt als patiënt een klacht indienen bij een van de vijf regionale tuchtcolleges. Tegen een uitspraak van een regionaal tuchtcollege kan hoger beroep worden ingesteld bij het centraal tuchtcollege in Den Haag. Als het tuchtcollege uw klacht gegrond verklaart, dan kan aan de arts of de hulpverlener een van de volgende sancties worden opgelegd:

  • een waarschuwing
  • een berisping (eigenlijk een ernstige waarschuwing)
  • een geldboete (van maximaal 4.500 euro)
  • een tijdelijk of permanent verbod om zijn beroep nog uit te oefenen

Soms leent een zaak zich voor een klacht bij het tuchtcollege, een andere keer kunt u zich beter beklagen bij de burgerlijke rechter. De keuze (u kunt ook beide instanties inschakelen) hangt vooral af van de vraag wat u als patiënt wilt bereiken. In het tuchtrecht draait het hoofdzakelijk om de vraag of een hulpverlener voldoende zorg aan de patiënt heeft gegeven.

De functie van de tuchtrechtspraak is corrigerend. Een tuchtprocedure lijkt op een strafzaak. Aan de andere kant doet een tuchtcollege nooit een uitspraak over de civielrechtelijke aansprakelijkheid van de arts of hulpverlener. Ook kent het tuchtcollege u als patiënt geen schadevergoeding toe. Alleen de rechter of de Geschillencommissie Zorginstellingen kan de arts of hulpverlener veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding.

262507
xxxxxxxx
12cc

error: